Ngjyrat

Ti vjen te unë si një telajo,

Plot ngjyra që më parë s'kisha shquar

Kur unë kam krijuar një pikturë tjetër,

Me ngjyra të tjera zhgarravitur a miksuar

Dhe m'u vendose para syve kaq hijshëm

E të shijova në heshtje kaq habitur

Nuk e dija që bluja dhe e bardha e dikujt

Do ngjanin kaq bukur me tjetrën ngjitur.

Nuk dija, se e e verdha dhe e zeza ime

Këto ngjyrat e tua kaq shumë do donin

dhe jo për t'u kthyer në jeshile as në gri

Por në krah të njëra-tjetrës të qëndronin

Dhe kur t'i shohin të tjerët vendosur në mur

Të kuptojnë se sa shumë u dëshiruan

Këto piktura që duken kaq bukur përbri

Këto piktura që për tjetrën, veten s'e ndryshuan.

(por plotësuan)

Mirënjohje, të panjohurit

Njeri, që kurrë më parë nuk të njihja, që kurrë më parë s'të kisha takuar (në këtë botë). Ty, që kurrë më parë nuk ta dija formën, as zërin e as fuqinë që ndoshta të karakterizon.

Unë, që kurrë më parë s'e njihja qënien tënde, që s'ta kisha ndjerë praninë dhe s'isha rrethuar nga energjia jote... Sot, të takova!

Të takova në një kohë kur ti ke pasur mundësinë për të qenë kalimtar i shumë jetëve të tjera, jetë shumëngjyrëshe, përpara se të ndaloje kaq hijshëm tek imja. Të njoha sot, për dy minutat e para dhe mbase të fundit të jetës sime. Dy ndër më të bukurave minuta, ku ti zgjate dorën dhe formove fjalë që më prekën shpirtin.

Faleminderit! Dhe e bekuar qoftë ekzistenca jote, që mundi t'i shtonte pavetëdijshëm lumturi simes.

Ndaj pres!

E kam nisur disa here kete leter,
E kam shkruar me miliona here ne menjde, e kam ndryshuar, e kam tjetersuar, e kam djegur, e kam harruar dhe ja ku po e rishkruaj, duke shpresuar qe te marre formen e duhur...formen qe do te me jap mua qetesine, formen qe do te te jap ty shperberjen e entuziazmit ne anen time te majte, ose te te mbysi ajrin nga levizja e flatrave qe ke brenda meje dhe te te fshije nga endrrat e mia te mundimshme te nates ...

Shkruaj pambarimisht fjali e paragrafe, dhe thur neper mendje kaq shume kumtime ku i flas dritares vazhdimisht me shpresen qe nje dite dera do te degjoje... Dhe mendoj se t'i them te gjitha, bind veten se perfundimisht kjo ishte hera e fundit qe brenda meje po te shpjegoja gjerat qe duhet t'i degjosh/j, me idene qe ne kete vorbull perseritese e genjeshtare, te vije dita qe une te te percjell nga ku ndodhesh. Dita qe do te zbehen ngjyrat nga syte e mi, e do te te tretet imazhi neper ajer!

Ndaj pres...

Une (s)di

Une pretendoj se di cfaredolloj gjeje per ty.

Une di kur ti ke lindur, per shembull, sepse dita jote e lindjes eshte njeherazi dhe dita ime me e gezuar. Njoh te gjithe pjesetaret e familjes tende, ketu dhe atje, tani ose jo. Njoh cdo kujtim femijerie qe ti ke, se te gjitha jane historite me te preferuara te miat.

Une njoh me emra dhe detaje cilindo shok a shoqe, njoh cilindo koleg apo kolege. Une mund ti njoh kudo syte e tu, sepse jane syte qe i shoh cdo dite para pasqyres. Une di cfare te pelqen te gatuash, madje dhe c'te pelqen te hash. Une di rutinen tende te cdo mengjesi, di ritualet e tua te darkes.

Une arrij te shquaj se kur ty te dhemb koka, ose dalloj se cfare te bezdis me shume kur jemi te rrethuar me te tjere njerez, une i shquaj te gjitha. Madje une kujtoj fjalet qe ti permend me shume, shprehjet qe aq shpeshtas i perdor ne komunikimet e tua te perditshme, se jane pashmagshmerisht dhe fjalet e mia.

Por ndonjehere une harroj se cfare ke veshur, se cila ishte e fundit fjale qe me the apo harroj te shikoj shkelqimin e syve te tu te paqte per gjerat qe ty te bejne te lumtur...dhe hidherohem!

Ai, Ajo

Ajo dinte se kishte shume endrra.

Ai dinte se kishte me shume.

Ajo kerkonte te gjente nje kuptim.

Ai kishte humbur kuptimin qe dikur kish.

Ajo e hapte zemren tek kushdo.

Ai e kish zemren tjeterkund.

Ajo e pa.

Ai e vuri re.

Ajo buzeqeshi.

Ai genjeu.

Besoi ajo tek zemra e vet,

Nderkohe qe ai nuk dinte a besonte,

Ne ata te dy!

Sa keq,

Kur asaj i shkelqenin syte para syve te tij

Ai nuk diti te shikonte.

Derisa ajo iku

Dhe ai iku.

Derisa, ata nuk ishin me!

Mire se te vish!

O shpirt!

Ty qe po te afron dita te vish ne boten e jeten tone, per t'u bere me i rendesishmi njeri ne ditet tona monotone...

Ty qe nuk te kemi imagjinuar dot pamjen, fytyren apo syte, sepse s'ka kurresesi forme me perfekte se forma me te cilen je krijuar...

Ty qe me kaq padurim te presim te te kemi ne krahe, te te shohim fytyren e te kundrojme se çfare forme, arome e buzeqeshje ka marre lumturia jone...

Te duam kaq shume!

Mire se vjen mrekulli jete!

Mirese te vish shpirt i halles!

Je deri me sot edhe lumturia ime me e madhe ❤️

Small talks

I like the fact that you talk. The way you talk the talk, the way you whisper the talk or even more the way you sing the talk.
I like the way you talk to me. Your power of talking me into and out of what I once believed I was. I like the way you talk me round the new self I am turning into.
I like how we talk something through and how we talk something over and over again.
God, I love our talks!
I love how you talk foolishly, melodiously, funny, dirty... I love your talks in any language, I love your talks in any moment, in any place or space...
Because, it is just when you talk when I feel that how you behaved was not what I wanted to listen!